Kult Najświętszego Oblicza Pana Jezusa w Kościele

Gdy mówimy lub myślimy o Najświętszym Obliczu Pana Jezusa Chrystusa, przenosimy się myślą do VI-tej stacji Drogi Krzyżowej, w której rozpamiętywamy, jak św. Weronika zobaczywszy zalaną potem i Krwią Najświętszą. Twarz naszego Pana, nie zważając na otaczający Go motłoch żydowski, zapragnęła Mu ulżyć i otarła Ją swym welonem. Zapominamy jednak, że cześć Najświętszego Oblicza łączy się z dogmatem Wcielenia i zaczęła się dużo wcześniej, bo jeszcze w stajence betlejemskiej, kiedy to po raz pierwszy oddali Mu hołd oprócz Maryi i Józefa św. najpierw aniołowie, a następnie pastuszki i Magowie. Nie myślimy również o Boskiej Twarzy spoconej podczas nauczania tłumów i zmęczone, lub też rozpromienionej na widok ludzi cieszących się jakimś uzdrowieniem, czy nawróceniem, oraz promieniującej chwałą w chwili Przemienienia na górze Tabor. Oblicze Chrystusa było wówczas tak piękne, że Apostołowie wpatrując się weń, „nie widzieli nikogo, jeno samego Jezusa”, Syna Bożego, w  którym sobie Ojciec „dobrze upodobał”. Niestety , nie było fotografii i dlatego nie zachowało się wierne odbicie Twarzy naszego Oblubieńca. Lecz sam Boski Mistrz pomyślał o tym i  pozostawił jakby wierną fotokopię, odbijając swe zbolałe Oblicze w chwili dla nas najważniejszej, bo podczas swojej Najboleśniejszej Męki, zachowane do naszych czasów.

Kult Najświętszego Oblicza Pana Jezusa c.d. – Objawienia Bł. Marii Pieriny De Micheli

Maria Pierina De Micheli urodziła się 11 września 1890 w Mediolanie jako Giuseppa Maria w głęboko religijnej rodzinie. W wieku 11 lat doświadczyła pierwszego objawienia – w Wielki Piątek w swym kościele parafialnym usłyszała głos: „Czy nikt mnie nie pocałuje z miłością, aby wynagrodzić za pocałunek Judasza?”. Wówczas dziewczynka, niewiele jeszcze rozumiejąc, ucałowała z największym przejęciem krzyż.

15 października 1913 roku Giuseppa wstąpiła do zgromadzenia Córek od Niepokalanego Poczęcia, a 16 maja 1914 roku otrzymała habit i przyjęła imię Maria Pierina. Rok później złożyła śluby zakonne. W 1919 roku z kilkoma innymi siostrami udała się do Argentyny. Tam też, w domu macierzystym zgromadzenia w Buenos Aires, w 1921 roku złożyła śluby wieczyste. Podobnie jak wcześniej, we Włoszech, spędzała tam wiele godzin na rozważaniu i adoracji Męki Pańskiej, a zwłaszcza Oblicza Pana Jezusa, które były głównym źródłem jej refleksji i przemyśleń. W 1921 roku wróciła w swe strony ojczyste. W 1928 roku została przełożoną domu w Mediolanie, a następnie – delegatką przełożonej generalnej ds. zewnętrznych. Ale mimo tych obowiązków administracyjnych w głębi duszy przeżywała głębokie doświadczenia mistyczne.

Read More

Okno Świętego Jana Pawła II w Krakowie

Wszyscy wiemy, że w tym roku obchodzimy 40-stą rocznicę wyboru Karola Wojtyły na Stolicę Piotrową. Ostatni tydzień, a szczególnie dzień 16 października 2018 roku, był przepełniony uroczystościami przypominającymi wydarzenie sprzed czterdziestu lat, a także, a może przede wszystkim, wyrażającymi naszą wdzięczność Bogu za dar tego Wielkiego Polaka.

We wtorkowy wieczór, 16 października 2018, o godzinie 20.00 dokonano uroczystego odsłonięcia odrestaurowanego Okna Papieskiego przy ulicy Franciszkańskiej 3 w Krakowie. W odrestaurowanym Oknie Papieskim widnieje mozaika przedstawiająca papieża w białych szatach. Na górze i na dole, znajdują się kwiaty, które nawiązują do tych, jakie Matka Boża w Kalwarii Zebrzydowskiej ma na swojej sukience.

Read More

O SIGNUM CZYLI OZNAKACH ADORACJI

W czasie całodziennego wystawienia Zakrystianka na pięć minut przed każdą godziną da signum czyli znak przez pięć uderzeń w dzwon chórowy. Każda Siostra, gdziekolwiek ją ten dzwonek zastanie, przerwie natychmiast zajęcie, poklęknąwszy na ziemię pocałuje ją mówiąc cicho, pochylona głęboko tj. z nachyleniem głowy i ramion: Niech będzie pochwalony Przenajświętszy Sakrament… i Przepuść, Panie, przepuść ludowi twojemu, a nie bądź na nas zagniewany na wieki.

Święto Ofiarowania Najświętszej Maryi Panny

Nie ma córki Niepokalanego Serca Maryi, nie ma siostry św. Feliksa z Kantalicjo, która by nie wiedziała, że dzień 21 listopada, święto oddania 3-letniej Maryi na służbę Boga Najwyższego w świątyni, jest tak ściśle złączony z dniem oddania się na służbę Panu Jezusowi dwóch pierwszych felicjanek [Zofii Truszkowskiej, która przyjęła imię Angela i Klotyldy Ciechanowskiej, która przyjęła imię Weronika], jak żaden inny dzień zapisany w historii tego Zgromadzenia, albowiem w tym dniu zaczęło istnieć oficjalnie.

Duch Córek Serca Maryi

z Pamiętnika Zgromadzenia Sióstr św. Feliksa z Kantalicjo, 1912 r.

1.Ponieważ Siostry z dobroci Boskiej zostały powołane do zakonu, pozostającego w szczególnej opiece Najświętszej Panny i w niezwykły sposób w Jej Sercu są zamknięte, przeto starać się powinny i w duchu doskonale jednoczyć się z tym Sercem, odbijać na sobie wszystkie Jego cnoty, przejąć się duchem, jaki córkom tego Serca przystoi.

Stowarzyszenie Pobożne Straży Duchownej Niepokalanego Serca Maryi dla wyjednania nawrócenia grzeszników

Dnia 22 lipca 1879 roku oficjalnie założono przy Zgromadzeniu Sióstr Felicjanek w Krakowie „Stowarzyszenie Pobożne Straży Duchownej Niepokalanego Serca Maryi dla wyjednania nawrócenia grzeszników”.

Matka Maria Magdalena Borowska, ówczesna przełożona generalna, w liście okólnym do wszystkich sióstr Zgromadzenia, zawierającym ważniejsze wypadki z roku 1878 – 1879, donosząc o tym fakcie, pisze:

Akty oddania Niepokalanemu Sercu Maryi

W Apelu Orędzia Fatimskiego Siostry Łucji, czytamy, że Ci, którzy będą żyć nabożeństwem do Niepokalanego Serca Maryi, będą prawdziwie nawróceni i poświęceni Bogu, Ci stanowić będą nowe pokolenie, które zwycięży zło! To nowe pokolenie jest pokoleniem Niepokalanego Serca, a Maryja jest jego Matką.